ArctocyonW
Arctocyon

Arctocyon – rodzaj wymarłego ssaka prakopytnego z rodziny Arctocyonidae żyjącego we wczesnym i późnym paleocenie około 60 milionów lat temu.

BarylambdaW
Barylambda

Barylambda – rodzaj wymarłego ssaka ze środkowego i późnego paleocenu, dobrze znanego ze szczątków zachowanych w Ameryce Północnej. Była zwierzęciem pięciopalczastym stopochodnym. Znane są 3 gatunki. Barylambda wyginęła w późnym paleocenie wraz z pojawieniem się jej większego, bardziej rozwiniętego krewniaka, pantodonta Coryphodona.

BisonalveusW
Bisonalveus

Bisonalveus browni - gatunek wymarłego ssaka z rodziny Pentacodontidae. Był prawdopodobnie spokrewniony z dzisiejszym pangolinem.

CarodniaW
Carodnia

Carodnia – wymarły rodzaj ssaka z grupy południowoamerykańskich kopytnych Meridiungulata obejmujący gatunki zamieszkujące tereny obecnej Brazylii, Argentyny i Peru od epoki paleocenu do wczesnego eocenu. Carodnia należy do rzędu Xenungulata, obejmującego też Etayoa i Notoetayoa.

CarpolestesW
Carpolestes

Carpolestes – wymarły rodzaj przypominającego naczelne ssaka z rzędu Plesiadapiformes żyjącego w późnej epoce paleoceńskiej w Ameryce Północnej. Pojawił się około 58 milionów lat temu. Wyróżnia się 4 gatunki, które zdają się tworzyć jedną linię ewolucyjną. Najwcześniejszy z nich to Carpolestes dubius, uważany za przodka gatunku typowego Carpolestes nigridens. Z tego ostatniego z kolei wyewoluował najpóźniejszy z gatunków tego rodzaju, Carpolestes simpsoni.

CatopsalisW
Catopsalis

Catopsalis – rodzaj wymarłego ssaka żyjącego w paleocenie na terenie Ameryki Północnej. Niektóre kanadyjskie szczątki mogą pochodzić z późnej kredy. Był to duży przedstawiciel grupy wieloguzkowców, z których większość nie dorównywała mu rozmiarami.

ChriacusW
Chriacus

Chriacus – wymarły prehistoryczny ssak z grupy prakopytnych żyjący 63 miliony lat temu.

DisaccusW
Disaccus

Disaccus – rodzaj prymitywnego drapieżnego kopytnego o rozmiarach szakala czy kojota. Zamieszkiwał Azję w środkowym paleocenie, stamtąd się też wywodził, lecz rozprzestrzenił się na takie tereny, jak Europa czy Ameryka Północna. Skamieniałe pozostałości z Europy sugerują, że był palcochodny, jak jego krewni Sinonyx czy Pachyaena. Siostrzanym rodzajem jest dużo większy Ankalagon.

EctoconusW
Ectoconus

Ectoconus – wymarły ssaki wielkości owcy należący do prakopytnych, zamieszkiwał dzisiejszą Amerykę Północną w wczesnym paleocenie. Należy do tzw. fauny z Puercan. Gatunek Ectoconus ditrigonus, znaleziono w USA, a dokłądniej w Nowym Meksyku, uważa się nawet za najlepiej poznanego przedstawiciela tej fauny.

Eritherium azzouzorumW
Eritherium azzouzorum

Eritherium azzouzorum – najstarszy znany przodek trąbowców, do których należą też znane słonie. Zwierzę to znalazł w okolicach Casablanki w Maroku lokalny amator skamieniałości, które do badań przejął Emmanuel Gheerbrant z Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu który je opisał, zaklasyfikował i nazwał.

FosfateriumW
Fosfaterium

Phosphatherium – wymarły gatunek prymitywnych trąbowców, żyjący w paleocenie i eocenie, 56 milionów lat temu w północnej Afryce.

HapalodectesW
Hapalodectes

Hapalodectes – rodzaj przypominającego wydrę mezonycha z późnego paleocenu i wczesnego eocenu. Pozostałości odnaleziono w eoceńskich warstwach w Wyoming, ale rodzaj pochodzi z Mongolii, gdzie najstarszy gatunek, H. dux, został znaleziony w późnopaleoceńskiej formacji Naran Bulak. Zasugerowano pokrewieństwo tego rodzaju z prawaleniami z powodu podobieństw w anatomii czaszki i zębów.

JiangxiaW
Jiangxia

Jiangxia – rodzaj mezonycha zamieszkującego dzisiejsze Chiny w górnym paleocenie. Prawdopodobnie był spokrewniony z takimi rodzajami, jak Pachyaena czy też Hessolestes.

LambdopsalisW
Lambdopsalis

Lambdopsalis – rodzaj wymarłego ssaka z rodziny Taeniolabididae obejmujący pojedynczy gatunek L. bulla. Występował w dzisiejszych Chinach Azji w paleocenie. Pochodzi z warstwy ocenianej na górny paleocen w Nao-mugen and Bayn Ulan w Chinach.

MonotrematumW
Monotrematum

Monotrematum - to wymarły dziobak, jedyny nieaustralijski stekowiec żyjący w paleocenie 61 milionów lat temu w Ameryce Południowej w Patagonii.

OxyaenaW
Oxyaena

Oxyaena – wymarły rodzaj ssaków pradrapieżnych zwanych także kreodontami (Creodonta).

PachyaenaW
Pachyaena

Pachyaena – rodzaj silnie zbudowanego ssaka z wymarłego rzędu Mesonychia. Posiadał proporcjonalnie krótkie łapy. Pochodził z Azji, jego gatunki rozprzestrzeniły się też po Ameryce Północnej i Europie. Żył w paleocenie i wczesnym eocenie.

PantolambdaW
Pantolambda

Pantolambda – wymarły rodzaj ssaka żyjącego w środkowym paleocenie.

ProtungulatumW
Protungulatum

Protungulatum − rodzaj wymarłego ssaka z kladu Eutheria o niepewnej pozycji filogenetycznej, żyjącego pod koniec późnej kredy i w paleocenie. Żył na obszarach dzisiejszych Stanów Zjednoczonych i Kanady.

PsittacotheriumW
Psittacotherium

Psittacotherium – rodzaj wymarłego ssaka zaliczanego do rzędu Cimolesta. Zamieszkiwał on tereny dzisiejszej Ameryki Północnej we wczesnym paleocenie.

PtilodusW
Ptilodus

Ptilodus – rodzaj ssaka z rzędu wieloguzkowców, należącego do rodziny Ptilodontidae. Żył w paleocenie na terenie Ameryki Północnej.

PurgatoriusW
Purgatorius

Purgatorius – rodzaj kopalnego ssaka łożyskowego o niepewnej pozycji filogenetycznej, osiągającego rozmiary małego szczura.

SphenopsalisW
Sphenopsalis

Sphenopsalis – monotypowy rodzaj wymarłego ssaka z rodziny Taeniolabididae. Jedyny gatunek to S. nobilis. Występował w środkowej Azji w paleocenie. Szczątki pochodzą z górnopaleoceńskiej warstwy geologicznej z Gashato and Nomogen w Mongolii i Chińskiej Republice Ludowej. Obecnie okaz znajduje się w Nowym Jorku pod opieką Amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej.

TeniolabisW
Teniolabis

Teniolabis (Taeniolabis) – wymarły rodzaj ssaka z rzędu wieloguzkowców (Multituberculata), należący do rodziny Taeniolabididae.

TrigonostylopsW
Trigonostylops

Trigonostylops − rodzaj wymarłego ssaka z rzędu astrapoteriów, z rodziny Trigonostylopidea, zamieszkującego tereny Argentyny w późnym paleocenie i wczesnym eocenie. Trigonostylops mierzył ok. 1,5 m długości.

YangtanglestesW
Yangtanglestes

Yangtanglestes – przypominający łasicę rodzaj odnalezionego w Chinach ssaka wymarłego już rzędu Mesonychia. Jest to najwcześniejszy znany nam przedstawiciel tej grupy, pojawił się bowiem już we wczesnym paleocenie. Pochodziły od niego takie żyjące razem z nim rodzaje, jak Dissacus, Sinonyx oraz Jiangxia.